Armand

Herman George van Loenhout, bekend als Armand, geboren in Eindhoven in 1946 en daar overleden in 2015, bracht vanaf het midden van de jaren zestig een Nederlandse protestzang die doordrongen was van folk, pop en hippie‑imaginatie. Na omzwervingen bij de groepen Shannon Boys en Les Gilets en daarna een solocarrière, vestigde Armand zich in 1967 met 'Ben ik te min' en volgde datzelfde jaar met 'Blommenkinders', twee nummers die zijn directe, sociale en vaak kritische schrijfwijze bepaalden. Zijn muziek rust op sobere vormen, gericht op de stem, akoestische gitaar en mondharmonica, met teksten die gekenmerkt worden door maatschappijkritiek, antimilitarisme, persoonlijke vrijheid en de verdediging van cannabis. Na de albums Armand (1967) en Blommenkinders (1968) vervolgde Armand een meer onafhankelijke koers met Rue de la Paix (1972), Een beetje vriendelijkheid (1974), Terug naar de aarde (1976) en Nachtbraken (1981), en bleef actief op de Nederlandse alternatieve podia lang na de sixties. In de jaren negentig en nul bleef Armand opnemen en optreden, voordat hij in 2015 met Armand & The Kik, gemaakt met de band The Kik, weer voorop trad.