Théo Ceccaldi

Geboortig uit Pithiviers (1986) volgde Théo Ceccaldi vioolstudies in het klassieke repertoire voordat hij zijn werk opende naar hedendaagse jazz en geïmproviseerde muziek. Als violist en altviolist ontwikkelt Ceccaldi een schrijfwijze waarin het erfgoed van kamermuziek samenkomt met vrije improvisatie, met een bewegelijk, vaak gespannen spel, attent voor timbre- en dynamiekcontrasten. In 2010 richtte hij het Théo Ceccaldi Trio op met zijn broer Valentin Ceccaldi op cello en gitarist Guillaume Aknine; in deze bezetting neemt de balans tussen compositie en collectieve vrijheid een centrale plaats in. Het trio bracht onder meer 'Caroussel' (2012), 'Can You Smile?' met Joëlle Léandre (2013) en 'Django' (2019) uit. Als medeoprichter van het Tricollectif in Orléans speelt Ceccaldi ook in diverse ensembles van de Europese improvisatiescene, samen met onder anderen Roberto Negro, Sylvain Darrifourcq, Olivier Benoît in het ONJ, Daniel Erdmann met Velvet Revolution en Joëlle Léandre. Onder zijn eigen naam verschenen ook 'Petite Moutarde' (2015) en 'Amanda Dakota' met het project Freaks (2018). Zijn loopbaan werd gekenmerkt door Jazz Migration in 2014 en een Victoire du Jazz in 2017 in de categorie instrumentale revelatie.