Agoria

Tussen de Lyonse scene en internationale clubs heeft Agoria, echte naam Sébastien Devaud, sinds eind jaren negentig een persoonlijke benadering van techno en house ontwikkeld, getint met Detroit-invloeden, ambient-lagen en structuren die aan electronica raken. Agoria viel op met een reeks maxi-singles en het album Blossom in 2003, gevolgd door The Green Armchair (2006) en Impermanence (2011), die een oeuvre vestigden dat draait om lange melodieën, gedetailleerde texturen en het terugkerende gebruik van gastvocalen. Als medeoprichter van het festival Nuits Sonores in Lyon en het label InFiné Music sloot hij zich snel aan bij een Europees netwerk van clubs en festivals, terwijl hij daarnaast remixes maakte voor artiesten uit zowel de pop- als de elektronische muziek. De soundtrack van de film Go Fast uit 2008 markeerde zijn eerste uitstapje naar de cinema, wat later gevolgd werd door andere beeldende samenwerkingen. Met Drift (2019) ontwikkelde Agoria zijn schrijfstijl richting openere vormen, tussen trage techno, melodische house en elektronische ballades met gastzangers en -rappers. Naast zijn werk als dj en producer ontwikkelt Agoria ook beeldende kunstprojecten en installaties rond data en generatieve beelden, waarmee hij zijn geluidservaring uitbreidt naar een breder terrein.