Extrabreit

Opgericht in Hagen in West-Duitsland eind jaren zeventig, wist de formatie Extrabreit zich te handhaven in een periode waarin Britse punk en de Neue Deutsche Welle het Duitstalige muzieklandschap herdefinieerden. Rondom zanger Kai Havaii en gitarist Stefan Kleinkrieg ontwikkelde Extrabreit een direct rockgeluid, gekenmerkt door punkenergie, simpele melodieën en Duitstalige teksten die vaak ironisch zijn en soms sociale of stedelijke thema’s aanraken. De band brak begin jaren tachtig door met nummers als “Hurra, hurra, die Schule brennt” en “Polizisten” en werd geplaatst binnen de Neue Deutsche Welle, terwijl de focus duidelijk rock bleef. De eerste albums, met name Ihre größten Erfolge (1980) en Welch ein Land! – Was für Männer (1981), zorgden ervoor dat Extrabreit podia in clubs en grotere zalen in Duitsland en Oostenrijk veroverde, in een landschap tussen newwave-pop en punkerfgoed. Na personeelswisselingen en rustigere periodes vanaf het midden van de jaren tachtig kwam Extrabreit meerdere keren bijeen, wisselde nieuwe opnames af met jubileumtours en bleef een vaste waarde op het Duitstalige rockcircuit. De muziek van Extrabreit wordt nog steeds geassocieerd met een scherpe gitaaraesthetiek, direct in het geheugen blijvende refreinen en een schrijfstijl die speelt met de codes van het Duitse levenslied zonder het kader van een rockband te verlaten.