Evgeny Grinko

Geboren in Zhukovsky bij Moskou, begon Evgeny Grinko als drummer in punk- en hardcorebands voordat hij zijn werk verlegde naar instrumentale muziek met piano en ensemblecompositie centraal. Hij ontwikkelde een taal die zich tussen neoklassiek, minimalisme en hedendaagse kamermuziek bevindt: korte, melodische composities gebouwd op herhaling van eenvoudige motieven, geleidelijke variaties en sobere arrangementen voor strijkers, blazers en lichte percussie. Deze koers werd duidelijker begin 2010 met Ice for Aureliano Buendia (2011) en zette zich voort, onder andere met Naive (2017), waarin Grinko een meer uitgezuiverde schrijfstijl bevestigt — nog steeds zonder zang, met aandacht voor stilte, langzaam tempo en textuurveranderingen. Zijn loopbaan verbindt zo de Russische onafhankelijke cultuur van zijn begin met een akoestisch repertoire dat te horen is op podia gewijd aan instrumentalmuziek, op het snijvlak van hedendaagse klassieke muziek, ambient en chamberpop.