Hugh Cornwell

Geboren in Tufnell Park in het noorden van Londen, maakte Hugh Cornwell midden jaren zeventig naam als zanger en gitarist van The Stranglers, waar hij een van de belangrijkste creatieve krachten bleef tot zijn vertrek in 1990. Eerder had hij in Zweden gespeeld met Johnny Sox. Hij hielp een strak en eigen geluid vormgeven dat balanceert tussen rock, punkrock en new wave, met droge gitaarlijnen, schuine melodieën en een zangstijl die zowel gesproken als bijtend kan zijn. Naast zijn werk met The Stranglers bracht Cornwell al Nosferatu uit in 1979 met Robert Williams en later Wolf in 1988. Zijn solocarrière werd daarna consistenter met CCW (1992), Wired (1993), Guilty (1997), Hi Fi (2000), Beyond Elysian Fields (2004), Hooverdam (2008), Totem and Taboo (2012) en Monster (2018). Afhankelijk van de periode combineert zijn muziek nerveuze rock, donkere pop, subtiele psychedelica, bluesachtige accenten en meer akoestische formats. Sinds de jaren 2000 treedt hij vaak live op in een powertrio en daarnaast schrijft hij ook buiten de muziek, met autobiografische essays en romans.