Buika

Geboren in Palma de Mallorca in 1972 uit ouders afkomstig uit Equatoriaal-Guinea, ontwikkelde Buika — voltijdsnaam Concha Buika — een bijzondere loopbaan tussen Spanje, Afrika en de Latijnse wereld. Na haar begin in de clubs van Mallorca, waar ze soul, rhythm and blues en elektronische muziek zong, richtte haar stem zich geleidelijk op een repertoire dat copla, flamenco, bolero, jazz en Afro-Caribische invloeden combineert. In Madrid gevestigd, nam Buika in 2000 haar eerste album op als duo, «Mestizuo», met Jacob Sureda, gevolgd door een gelijknamig album in 2005, voordat ze haar universum aanzette met «Mi niña Lola» (2006) en «Niña de fuego» (2008), waarin een voorliefde voor sobere orkestraties, flamencogitaar en een intieme schrijfstijl naar voren komt. De samenwerking met de Cubaanse pianist Chucho Valdés op «El último trago» (2009) opende Buika verder voor internationale jazzpodia. Daarna verschenen «La noche más larga» (2013) en «Vivir sin miedo» (2015), albums waarop Spaans naast Engels staat en langzame ballades, Latijnse ritmes en meer soulachtige sferen elkaar kruisen. Actief op tal van jazz- en wereldmuziekfestivals en af en toe betrokken bij film- en andere samenwerkingsprojecten, zet Buika haar vocale praktijk voort met focus op improvisatie, taalmenging en een zeer directe interpretatie van de liedjes.