Herve Niquet

Geboren in Flixecourt in de Somme in 1957 heeft Hervé Niquet zich gevestigd in het Franse muzieklandschap als dirigent en klavecimbellist, met een oeuvre dat aanvankelijk vooral gericht is op de barokmuziek, in het bijzonder het Franse repertoire uit de zeventiende en achttiende eeuw. Na studies aan het conservatorium van Amiens treedt hij in 1980 in bij de Opéra de Paris als zangdirigent en zingt daarna als tenor bij Les Arts Florissants. In 1987 richt Hervé Niquet Le Concert Spirituel op, een ensemble waarmee hij de grote motetten, de barokke opera en tal van zeldzame partituren van Charpentier, Lully, Campra, Desmarest, Boismortier of Destouches onderzoekt. Zijn loopbaan heeft zich vervolgens uitgebreid naar klassieke, romantische en vroege twintigste-eeuwse werken, van Haydn, Mozart en Rossini tot Berlioz, Gounod, Saint-Saëns, Debussy of Fauré. Deze lijn ziet men ook terug in zijn samenwerking met Palazzetto Bru Zane, gewijd aan de herontdekking van Franse romantische muziek. Hervé Niquet heeft verschillende Europese ensembles geleid, met name het Chœur de la Radio flamande, waarvan hij van 2011 tot 2019 muzikaal leider was, evenals Brussels Philharmonic als eerste gastdirigent. Zijn discografie met Le Concert Spirituel omvat onder meer Purcell’s King Arthur (2004), Händel’s Messiah (2017), Persée (2017), Marin Marais’ Ariane et Bacchus (2023) en Charpentier’s Médée (2024).