Solann

Geboren in Parijs in 1999, Solann Lis‑Amboyan — bekend als Solann — groeide op tussen de hoofdstad en de Vaucluse in een gezin waar theater en pluri‑artistieke praktijken samenkwamen, gekleurd door de Armeense afkomst van haar moeder. Na een jeugd waarin acteren, dans, modellenwerk en schilderen centraal stonden, ging ze zich richten op het schrijven van liedjes en leerde ze eerst gitaar en later piano. Tijdens de lockdown door de coronacrisis begon Solann haar composities op sociale media te delen, onder meer via een online duet met Zaho de Sagazan, wat de aandacht trok van producent Chad Boccara en bureau Faubourg26. Als eerste laureate van de Women in Motion Emerging Talent Award voor muziek en beeld wordt ze gesteund door label Cinq7 en ontwikkelt ze een etherische neofolk, gevoed door de Franse chanson, met sobere arrangementen en scherpe teksten die feminisme, het lichaamsbeeld, het nachtleven, klassenstrijd en de spanningen van vrouwelijkheid binnen een patriarchaal kader onderzoeken. Na een reeks singles waaronder Perdu, Petit Corps en Rome bracht ze in 2024 de ep Monstrueuse uit en in 2025 de albums Si on sombre ce sera beau en Si on sombre ce sera beau (promis), geschreven met producent Marso; Rome behaalde daarnaast een gouden single. Datzelfde jaar werkte Solann mee aan het gezamenlijke album Uh Oh van Patrick Watson, kreeg ze een Victoire de la Musique voor doorbraakvrouw en de Grand prix Sacem voor de ontdekking, en begon ze aan een tournee door Frankrijk en België.